Ludzie zostali doprowadzeni do masowego odchodzenia od Kosciolow, poniewaz Koscioly przedstawiaja obraz Chrystusa niemozliwy dzis do przyjecia dla wiekszosci myslacych ludzi jako jedynego Syna Bozego, poowieconego przez swego kochajacego Ojca, aby zbawic ludzkosc od skutkow jej grzechow; jako krwawej ofiary wprost ze starego i przestarzalego prawa zydowskiego; jako jedynego, ktory objawia nature Boga raz na zawsze, ktorej obrazu nie da sie powiekszyc ani poszerzyc w miare, jak wzrasta swiadomosc samego czlowieka i jego zdolnosc do przyjecia innych objawien owej boskiej natury; i jako czekajacego w jakimo mitycznym, nieciekawym niebie az do konca swiata, kiedy powroci w nimbie chwaly przy dzwieku trab anielskich i zstepujac z oblokow obejmie swe krolewskie dziedzictwo.

Wiekszosc myslacych ludzi odrzucila dzis ten obraz, ale pozostala bez odpowiedzi na pytanie o sens zycia i ewolucje, bez jakiegos jasnego pojecia co do dalszej drogi, a takze bez mocnej wiary w fakt istnienia Boga czy w jego staly kontakt z ludzkoscia i w jego milosc do niej. Poglad wysuwany przez ezoteryke jest z pewnoscia bardziej racjonalny, latwiejszym do przyjecia i bardziej zgodny z wiedza wspolczesnego czlowieka na temat historii, nauk i religii innych niz chrzescijanstwo.

Ezoteryke mozna okreslic jako filozofie procesu ewolucyjnego dokonujacego sie zarowno w czlowieku, jak i nizszych krolestwach przyrody. Nie jest ona wylacznie sztuka ani nauka; nie jest religia, ale zawiera w sobie jakas czastke kazdej  z tych dziedzin. Jest to wiedza o nagromadzonej madrosci wiekow, ale w zastosowaniu do naszego codziennego zycia raczej dynamiczna niz akademicka. Przedstawia ona systematyczny, obszerny opis energetycznej struktury Wszechswiata i miejsca czlowieka we Wszechswiecie. Opisuje takze sily i wplywy, ktore kryja sie za swiatem zjawisk. Jest to takze proces uswiadamiania sobie i stopniowego opanowywania tych sil.

Coraz wieksza liczba ludzi nie zadowala sie juz przyjeciem czysto materialnej wizji swiata, skoro cale jej doswiadczenie wskazuje na cos przeciwnego. Wszak skutki wyzszych stanow swiadomosci i panowania nad materia,  byly i sa na wielu plaszczyznach i poziomach demonstrowane przez wielkich joginow poczynajac od Indii, na Uri Gellerze konczac.

Rosnie wciaz zainteresowanie wschodnia filozofia i religia, reinkarnacja czyli prawem odradzania sie, wladza umyslu nad materia, eterycznymi planami materii, ktorych istnienia dowodzi dzielo Wilhelma Reicha i fotografia kirlianowska, takze homeopatia, akupunktura, uzdrawianiem duchowym i radiestezja. Wszystko to jest bezposrednim dowodem naszej wzrastajacej swiadomosci istnienia tych poziomow  i wiedzy, ktore sa ponad cialem fizycznym i umyslem konkretnym. Jest to czesc wielkiej przemiany swiadomosci, ktora dokonuje sie wszedzie i bezposredni skutek naszego przekonania, ze stary styl myslenia i odczuwania nie wystarcza juz, by wyrazic wzrastajaca swiadomosc rzeczywistosci. Tak przejawia sie nasza gotowosc na przyjecie nowego objawienia.

Nie ma watpliwosci, ze nastepuje nowe, duchowe przebudzenie, ktore ma miejsce wszedzie, a ktore musi w koncu doprowadzic do ery ogolnoswiatowego braterstwa, motywu przewodniego nadchodzacej epoki Wodnika. To, co dzieje sie teraz jest wynikiem dzialania wewnetrznych sil wywolujacych wielkie zmiany w ludzkim mysleniu i swiadomosci. Skutkiem tego bedzie calkowita przebudowa swiatowych instytucji i struktur spolecznych, ktore nie odpowiadaja juz wspolczesnym potrzebom czlowieka.

Na calym swiecie pojawiaja sie nowe postawy wobec rzeczywistosci i zaczynaja zarysowywac sie nowe wartosci, ktore powinny rzadzic naszym zyciem w nadchodzacej opoce. Bedzie to wymagalo reorganizacji naszych systemow politycznych, ekonomicznych i finansowych w bardziej racjonalnym i slusznym kierunku.

W dziedzinie ekonomiki za najwazniejsze uznac nalezy spelnienie zasady dzielenia sie swiatowa produkcja. Zniweluje ona przepasc, jaka istnieje obecnie miedzy poziomem zycia na Zachodzie a wielka czescia Trzeciego Swiata. Stworzy sytuacje bardziej wyrownana i bardziej stabilna. Bezposrednim skutkiem wzrastajacego uswiadomienia tej potrzeby jest wzmozona troska o uposledzone ekonomicznie spolecznosoci swiata i nasilajaca sie determinacje tychze spolecznosci, w celu poprawienia swojej sytuacji.

Niezbedne przemiany w dziedzinie finansow musza spowodowac ow sprawiedliwszy podzial zasobow swiata. Powinna wejsc w zycie bardziej wysublimowana forma handlu wymiennego, oparta na wartosci uzgodnionej dla produkcji kazdego kraju. Winna ona zastapic system obecny, w ktorym kraje produkujace glownie dobra naturalne sa pokrzywdzone w procesie podzialu tych dobr. Taki system otworzylby droge dla zdrowszych stosunkow ekonomicznych miedzy krajami o roznych stopniach rozwoju.

Wkrotce da sie zauwazyc, jak wszystkie obecne systemy polityczne znajda sie na roznych etapach przemijania. Nie beda sie wykluczac wzajemnie tak, jak to wyglada obecnie. Doprowadzi to do pelniejszej harmonii w swiecie.
Wzrastajace obecnie zainteresowanie problematyka srodowiska i ekologii widziec mozna jako logiczny wynik pojawiajacej sie stopniowo swiadomosci, ze ludzkosc nie jest wydzielona czescia planety, lecz integralna czescia wiekszej calosci, ktora zawiera w sobie wszystkie krolestwa przyrody.

Dla wielu dzisiejszych ludzi ta swiadomosc dotyczy rowniez uznawania wyzszych stanow swiadomosci osiaganych przez tych, ktorzy stanowia ksztaltujace sie krolestwo duchowe - mistrzow i wtajemniczonych swiata. Ich istnienie ujawnione zostalo po raz pierwszy w czasach nowozytnych przez H. P. Blawacka, juz w 1875 roku wspolzalozycielke Towarzystwa Teozoficznego. Bardziej szczegolowe wiadomosci na temat mistrzow i ich pracy podane zostaly przez Alice A. Bailey miedzy 1919 a 1949 rokiem. W swojej ksiazce *The Externalisation of Hierarchy* ("Fizyczne ujawnienie sie Hierarchii") oznajmila, ze zaplanowany jest powrot tej grupy ludzi oswieconych do pracy i dzialalnosci na planie fizycznym, "Ktory to powrot, jak sadze, juz sie rozpoczal"(B.C.)

Jest rzecza oczywista, ze od czasu swych prymitywnych poczatkow czlowiek dokonal wielkiego postepu. Kazda kultura i cywilizacja widziala, jak ludzkosc posuwa sie o krok dalej w realizacji swojego potencjalu. Wielu wierzy, ze ten ewolucyjny proces przez tysiaclecia kierowany byl zgodnie z Planem przez owych wyzej rozwinietych ludzi, znanych ezoterykom jako Duchowa Hierarchia Mistrzow. Historie rodzaju ludzkiego widziec mozna jako odpowiedz na idee wysylane przez nich kolejno na swiat po to, by spowodowac postep w wiedzy i madrosci. Wyrazem tych idei sa: tworczosc artystyczna, nauka, polityka i religia.

Wszystkie wielkie religie ukazuja ludzkosci idee dalszego objawienia, ktore dane jej bedzie przez przyszlego nauczyciela czy tez awatara. Chrzescijanie spodziewaja sie powrotu Chrystusa, buddysci oczekuja przyjscia drugiego Buddy, Pana Maitreji, podczas gdy muzulmanie czekaja na przyjscie imama Mahdiego, hinduisci - Bodhisattwy czy Kriszny, a ¯ydzi - Mesjasza. Kazdy z nich oczekuje tego, ktory nadchodzi, ktory objawi nowe prawdy i poprowadzi w przyszlosc

Ezoterycy znaja ich wszystkich jako jedna istote, Nauczyciela Swiata, najwyzsza glowe Duchowej Hierarchii Mistrzow, i oczekuja jego bliskiego powrotu wlasnie teraz, gdy wkraczamy w ere Wodnika.

W kazdej epoce przybywali z tego duchowego osrodka Hierarchii  nauczyciele, aby umozliwic ludzkosci dokonanie kolejnego kroku na drodze ewolucji. Znamy ich miedzy innymi jako Herkulesa, Hermesa, Rame, Mitre, Vyase, Sankaracharie, Kriszne, Budde i Chrystusa. Wszyscy byli w swoim czasie ludzmi doskonalymi, wszyscy - synami ludzi, ktorzy stali sie synami Boga za to, ze objawili swa wrodzona boskosc.

Sa oni straznikami Planu ewolucji ludzkosci i krolestwa przyrody. Plan ten wypelnia sie za sprawa ezoterycznej hierarchii mistrzow, ktorzy stoja za wszystkimi swiatowymi wydarzeniami i stanowia niewidzialne (poniewaz nieznane) kierownictwo planety. Mistrzowie madrosci sa tymi czlonkami rodziny ludzkiej, ktorzy wyprzedzili nas na drodze ewolucji; ktorzy stali sie doskonalymi idac po tych samych stopniach, po ktorych i my posuwamy sie do przodu, i wzieli na siebie odpowiedzialnosc za doprowadzenie nas wszystkich do tego samego stopnia rozwoju. To oni (lub ich poprzednicy) kryja sie za calym procesem ewolucyjnym, kierujac czlowiekiem i pomagajac mu - dzieki stopniowemu poszerzaniu swiadomosci - ujawnic wrodzona boskosc i stac sie, jak oni, istota boska, doprowadzona do doskonalosci lub oswiecona.

Ezoteryczny proces znany jako wtajemniczenie jest naukowa sciezka wiodaca do tego doskonalenia, dzieki ktoremu czlowiek jednoczy sie w harmonii ze swym zrodlem. Ta sciezka do doskonalosci dzieli sie na piec waznych etapow czy momentow kryzysu i napiecia. Skutkiem kazdej inicjacji jest ogromne poszerzenie swiadomosci, ktore przynosi stale poglebiajaca sie i coraz bardziej rozlegla wizje i znajomosc prawdziwej natury rzeczywistosci.

¯aden mistrz piatego wtajemniczenia nie potrzebuje dalszych doowiadczen inkarnacyjnych na Ziemi. Jego decyzja pozostania na Ziemi nie wynika z osobistej karmy, ale z pragnienia by sluzyc Planowi.

Istnieje powod, by wierzyc, ze wsrod wielkich postaci ludzkiej historii bylo wielu (jesli nie wszyscy) swiadomych tego i wtajemniczonych ktoregos stopnia, np.: Pitagoras, Sokrates i Platon; Szekspir, Dante i Bacon; Leonardo, Paracelsus i Mozart; Asoka, Benianim Franklin i Abraham Lincoln. W swoim zyciu lub pismach wszyscy oni wykazuja znajomosc innych, wyzszych poziomow owiadomosci. Wykazuja pelna znajomosc sensu symboli swiata i jego wewnetrznej syntezy.

Hrabia St. Germain, tajemnicza postac, otwarcie uznawana za mistrza i adepta przez wszystkie dwory 18-wiecznej Europy, jest jednym z niewielu mistrzow madrosci, ktorzy zyli w swiecie. W British Museum spoczywaja obecnie listy od niektorych mistrzow, tych, ktorzy skrycie wspomagali utworzenie Towarzystwa Teozoficznego. Niektore z nich pokazano w listopadzie 1975 roku dla uczczenia stulecia tego Towarzystwa.

Ogromna wiekszosc tych oswieconych ludzi zyje w odleglych gorach i niezamieszkalych rejonach swiata, rzadko tylko kontaktujac sie ze swiatem i prowadzac swoja prace droga telepatyczna, poprzez uczniow.

do gory

do gory

                                                                          nadrzedna strona

 nastepna strona